Les meir under filmen.

Fredag:

Det var ein basjen start, bratt og kratt. Etter ein kikk på kartet, så ser me jo at me starta på feil side av tunellen, men me kom oss greit opp til fjells der me gjekk og.

Gjekk opp Vargshidalen, og skar inn på stien mot Liastølen. Gikk så inn mot Fiskevatnet der me campa for natta. Fiskevatnet levde opp til navnet sitt, og det var eit forrykande liv uti der. Dog var det mykje småtteri, slik det ofte er når “fisk” er ein del av navnet til eit vatn.

Lørdag
Etter ein lang og fredelig formiddag, med fiske, sol og drøs var me klare for dagens etappe rundt kl 1500. Me sikta oss inn mot Steinbu og Kvannvatnet, og ville så følge det dalføret inn mot Nesflaten. Hadde ein fiske- og lunsjstopp ved Kvannvatnet før me seig vidare innover mot Svinstølen. Ved Svinstøl fann me ein meget idyllisk teltplass med utsikt mot Skaulen. Her var det bål, grilling, nakenbading og fisking i skjønn forening. Fekk nokre dråpar utover kvelden, så då blei det telthygge i Nalloen utover dei seine timane.

Søndag
Som dei morgenfuglane me er, så var me klar til avgang rundt kl 13:30 på søndagen! Fiska litt i Skaravatnet, fekk fin og sprek fisk. Så kom rosinå i pølså; Harrskor*, fantastisk utsikt over Suldalsvatnet. Me traff nesten på første forsøk. Gjekk i eit dualeg skårfeste, og måtte litt oppatt for å komme på rette platå. Kom oss ned til Nesflaten i femtida, der vart me plukka opp og kjørt ned att til bilane med Vågstunellen!

Takk for turen!

*På kartet står det Harrskor, men trur lokalbefolkningen kaller det Herskår.

Det var lite knusktørr og sjølvdauda ved oppi høgda, men me fekk nå til slutt lunk i eit lite koseleg camp-bål. Var stjerneklart og fin temperatur på fredagskvelden. Eg var ganske spent på korleis min sovepose merka med 5+ C ville klare seg gjennom natta, når gradestokken kraup mot null allereie før midnatt. Det viste seg å fungere særs fint, og me vakna jammen ikkje før klokka 11:00 på laurdagen. Olav sine formaningar om å utnytte dagslyset gjekk ikkje heilt som planlagt, men man er jo tross alt på fjellet for å samle krefter

Me hadde ingen planar om kvar me skulle gå, utanom at me skulle enda opp på Sand på søndag. Me sette kursen mot Skardnuten, og oppå der blåste det noko hinsides, så etterkvart trakk med litt nedover i terrenget. Passerte Grimsstølen på vegen. Eg og Cato jakta og på eit lam, men fekk aldri tak i det, men såg såpass at det ikkje hadde noko merke i øyrene, så saknar du eit einsamt lam, så vart det sist observert  like ved Vasstøl. Hadde ein liten rast ved hyttene på Vasstøl,  då byrja og mørket siga på, så me bestemte oss for å finne ein fin camp inni skogen. Kveldane blir lange når det er mørkt klokka 17, men med slik ein fin camp, så var det rett og slett bare god stemning! Kudos til Olav for å diske opp med stormkjøkken-pizza mekka frå botnen til middag! Great success!

Var mykje mildare nedi skogen, så me sov fryktelig godt denne natta, og vakna når det slutta å regne (taktisk?) sånn rundt 11:00. Klokka vart vel godt over 12 før me var klare for siste etappe. Med bushinga rundt Hiimsvatnet og opp til Blueberry Hill, så var det eigentleg knapt med tid, viss ein skulle rekkje Helland før mørket kom. Me fekk  ikkje betre tid når det viste seg at Cato hadde pådratt seg nokre basseluskar, som gjorde at han svimla når pulsen steig over kvilepuls. Me kom oss nå likevel greit opp lia til Blueberry Hill. Der satte Olav snuten mot Vela, medan eg og Cato traska vidare mot Skjeggastien og Helland. Me kom oss akkurat ned til skogsveien før det vart så mørkt at ein burde hatt lykt. «Taima og tilrettelagt».

Me hadde forresten også planar om å freiste fiskelukka på turen, men det var noko glatt og hardt oppå vatna, som gjorde at sluken nok bare ville ha dabba bortover … Mission failed. Men nedi låglandet så såg me at det var rette tida for å ha med hov i bekkane! Mykje fin aure som raste rundt, men me lot den styre på utan å plage den med sluk og makk

Dette var første gang eg fekk bruka det nye teltet og soveposen. Og dei fungerte meget bra begge to! Teltet er meir enn stort nok for ein liten gut på 194cm, og romsleg nok til at Mari også kunne vert med. Men eg vart noko meir skeptisk når Cato annonserte at han hadde mista teltet sitt, heldigvis fann han det igjen på toppen av Skardnuten. For det hadde blitt for intimt. Når det er sagt, så hadde det ikkje gjort noko om det var litt høgare under taket i hovudenden (i innerteltet), dog er det relativt god plass i ytterteltet, så det veg opp for dette   Soveposen klarer seg også godt ned til eit par minus, men treng nok ikkje bli særs kaldare før det blir kulse. Stort pluss for vekt, og value for money på begge to. Samla vekt på telt og sovepose ligg rundt 2.6 kg.

Årets (sannsynligvis) siste barmarkstur vart ein alle tiders tur!

Bilder fra turen finn du i albumet.

Ruta teikna på frihånd: (fra temakart-rogaland.no)

Me stakk inn til Sand torsdags-ettermiddag, lynklare for jakt. Det vart mørkt før me kom inn, så me hadde ein liten pitstop på Sand. Fredagsmorgon kl 06:00 var me klare for avgang.

Fredagen var det eit fortreffeleg ver, og lite snø, så me freista å køyre inn til Skreivass-dammen (yr.no hadde tross alt meldt regn og plussgrader både lordag og søndag).  Me såg fleire ryper på turen inn til dammen, og jegerane vart særs optimistiske!

Traska innover mot Krossvatn turisthytte for å sette frå oss bagasjen. Kun minutt etter at me bestemte oss for å spre oss, og lade haglene, small det frå saudabuen si hagla. Ei einsleg rype datt pladask i bakken, fantastisk start. Me spreidde oss utover eit ganske stort område, eg følgde stien innover. Etter ein dryg halvtime, gjekk eg på tre ryper, to av dei enda i sekken. Kjetil og Gjermund fekk og kvar si rype før me kom fram til Krossvatn. Gjermund var rett og slett supastoka (som ein ekta snøbrettkøyrar ville sagt) når han kom fram. Sette frå oss sekkane og fekk ein kaffitår før me traska ut att.

Eg, Knut og Ingve gjekk i retning Nøvlanuten, medan Kjetil, Gjermund og Cato gjekk andre vegen. Olav og Anders stakk opp på onsdagen, så dei hadde me enda ikkje sett snurten av. Veret var fortsatt aldeles strålande, vindstille, skyfri himmel og snødekt landskap. Tru ikkje det kan bli så mykje betre enn det. Eg og Ingve såg ein stor stegg me prøvde å lure oss innpå. Den satt som kongen på haugen, og hadde full kontroll på oss. Ikkje skothald. Etter dette såg me tre fuglar, samt ein stor flokk på 30-40 ryper, men ingen på skothald.

Lordagen våkna me til tett snøver, men forholdsvis mildt og lite vind. Så eg og Knut la avgårde, etter ca 20 minutt gjekk me på ein stor flokk på rundt 20. Knut fekk to, og eg fekk ei. Mi landa sjølvsagt utpå eit lite vatn, så eg fekk verkeleg testa impregneringa på sko og bukse. Festa buksa rundt skoa med litt ducktape, så fungerte  det utmerka å vasse til låra i vatnet. Etter dette følgde me ein flokk på ca 10 ryper innover fjellheimen. Knut fekk has på fire i denne flokken, eg fekk ikkje skothald. Ikkje lett å halde følgje med sjumilsstøvlane til Knut i knedjup snø. Dei andre fekk ikkje skothald denne dagen.

Søndagen var me tidlig oppe for å komme oss ned i rimeleg tid. Sterk vind, og snøver gjorde sitt til at turen tok noko lengre tid enn normalt. Me såg for oss ein heller strabasiøs tur med mykje graving og spadebruk for å få ned bilane. Når me bikka over kanten ned mot vegen, så var den ny-brøyta.  Sitat Kjetil: «Eg har aldri vore så glad for å sjå ein John Deere før».

Totalt 11 ryper på 8 jegerar, med fordelinga 6, 3, 1, 1, 0, 0, 0, 0. Ei fantastisk helg alt i alt Nokre medlemskap i IRRVF (Indre Ryfylke Rypevernforening) lev farleg, og med seks fulltreffarar, står Knut verkeleg i fare for å ikkje få godkjent opptaksprøven.

Bilete finn du i fotoalbumet.

Første oktober startar jakta på Suldal Statsalmenning. I fjor var det megasuksess, og planen er å toppe heile greia i år! Satsar på basecamp på Krossvatn Turistforeningshytte, som ligg midt i smørauga av jaktterrenget.

Er det fleire som vil på tur, så kan dei ymte frampå ved å kommentera her

- Bilder fra turen ifjor.
- Referat fra turen ifjor.
- Kjøp jaktkort på iNatur.no

Vel møtt!

Casa Ulladalen

21-23. August blir det Ulladalfestival i regi Bjarte! Fjorårets festiviteter var ifølge ryktene eit særs vellukka arrangement.

Korleis kjem ein seg dit:
» Snakk med Mads (Men ikkje gjer som Mads, då rekk du ikkje fram i tide; les sykkel, kanel og Mosvatnet)
» Kjør bil!

Husk:
» God mat og drikke
» Badetøy

Møter du? Gi Bjarte ein lyd, eller skriv ein kommentar, slik at han får oversikten

Mus i hus

I helga lokka Olav oss med på ein impulstur til fjells. Han skulle opp og støype ferdig fundamenter til hytta si, og ville ha selskap på turen.

Pakka sekken iløpet av to minutt, og etter fem var me vel nesten ombord på ferja! Effektivitet …

Eg, Ingve og Olav gikk fra Rød i racer-tempo. Etter drøye halvtimen var båten sjøsatt og motoren igang! Cato kom like etter springande i lange klyv fra Haugsland, han kom ei ferje seinare fra Stavanger og valde ei alternativ rute opp, sidan båten allereie var praia i Ullsvatnet. Kvelden gikk fort unna, grilling, bålsteikte vafler, og eit par brune. Namnam …

Søndagsmorning våkna me til eit løye syn. Midt på veggen var det ein kvinnelig gjest som hadde forsøkt å snika seg inn. Planen var god, men det gjekk ikkje heilt som det skulle. Ho fekk hovudet gjennom, men der stoppa det. Litt for god tilgang på mat denne sommaren tydeligvis.

Turen gikk vidare til Velavatnet for å fiske stor fisk. Ingve fekk hasen på ein snasen, me andre fekk bare småtteri. Sprang så opp til Velastølen for å inspisere framgangen på hyttetomta til Olav.  Her blei det etterkvart både folksomt og vått. Me satt i alt ti mann under presenningen og fråtsa i pinnebrød, pizza, pølser, sjokolade og kaffi, mens regnet plaska ned på utsida. Neste gang me kjem oppom rekner me med at hytta er oppe og tett

Litt bilder fra turen finn du i albumet.

Aftenbladet.no - Mus kvalt i kvisten
Vg.no - Mus kvalt i kvist
Haugesunds Avis – Her blir musa kvalt

Planen er som følger:
Fredag: Sandsaosen – Sandsa (2 timer i STF-tid)
Lordag: Sandsa – Napen – Stranddalen (5 timer i STF-tid)
Søndag: Stranddalen – Øvre Moen (2 timer i STF-tid)

Sandsahytta er ubetjent og me mekker mat etc selv. Stranddalen er betjent og serverer fantastiske tre-rettersmiddager.. Her er det også skjenkeløyve! Telt er og ein mulighet, for dei som ønske å bære med seg det! Kan jo forsåvidt vere fare for at det er rimelig mange folk i Stranddalen så telt kan vere ein god ide, iallefall reservere plass for å vere på den sikre sida.

Plenty med gode fiskevatn i området, så husk fiskestang! Medlemskap i Turistforeningen gir fiskerett i dei fleste vatn på turen!

«Stranddalshytta blir av mange kalt “perlen i Ryfylkeheiane”. Hytta ligger fint til ved Stranddalsvatnet i Suldal. De fleste kommer hit for å oppleve den unike naturen og trivelige atmosfæren på hytta. Mens andre kommer opp for å nyte en av de berømte komlemiddagene som blir servert på tirsdag, torsdag og søndag i sommersesongen.

Bestilling
I sesongen kan bestilling av rom eller middag gjøres på telefon: 00870764660130, faks 00870764660131. Merk at dette er en satelittelefon. Det kan hende du ikke når fram i første forsøk hvis satelitten ikke står i rett posisjon. Prøv igjen. Det er ikke mulig å legge igjen beskjed på telefonsvareren.»
- Stavanger Turistforening

Gi lyd på Facebook-event, eller legg igjen ein kommentar her om du vil vere med til fjells!

Starta fra Kleivaland i shortstemperatur og opphaldsver, men det varte ikkje så lenge! Etter ein times tid åpna slusene, og vinden vart slått på full styrke, type motvind! På med regnkler og fjellduk. Turen opp tok nesten fire timar, i nydelig omgivelsar. Ein relativt lettgått tur utan bratte stigningar. På Melands Grønahei er alt rett og slett grønt, spesiellt terreng, og har du ikkje vert der, så bør du ta deg ein tur!

Las forteljingar om stor fiskelykke (og stor fisk) i hytteboka, men mine forsøk var resultatlause, trur eg fiska i feil vatn..

Me kom fram til ei tom hytta, og hadde heile lordagen og søndagen for oss sjølv, og dette midt i fellesferien. Legg ikkje folk ut på tur utan at sola skin?

Litt bilder fra turen finn du i albumet.

Tracka turen heim med Nokia Sportstracker:

Distanse: 13.7 km, Tid: 3t og 11min, Gjennomsnittfart: 4.3 km/t

Imponert over GPS-følsomheten til telefonen, låg oppi sekken i vanntett pakkpose, men hadde likevel gps-dekning. Thumbs up!

- Detaljer hjå Nokia Sportstracker.

Tekniske data:
Tur: 55:40,21
Retur: 31:33,48
Totalt: 1:27:13,69

Tekniske data på Sportstrackerprofilen.

GPSen bomma litt på Start og mål, som egentlig var på samme plass! Kartet viser at eg kom ned feil plass. Men telefonen i lommen og tett skog kan vel føre til at GPS-dekninga var ymse til tider …

Kjerag er kjent for dei fleste, og ligg ikkje langt fra Stavanger, likevel har eg aldri vert der før. Derfor bestemte me oss for å rømme Stavanger under folkefesten forrige helg, og ta ei helg til fjells. Fantastisk ver, høge fjell, varme vatn, god mat og drikke gjorde at helga vart særs vellukka.

Natt til lordag overnatta me ved ei lita tjødn, ikkje langt fra allfarvei. Her var det fint å telte, og vatnet var varmare enn eit gjennomsnitts norsk badebasseng. Uheldigvis trivdes mygg og knott også meget godt her, og sidan me ikkje hadde hjelpemidler mot fandenskapen (og eg nekta å ta på meg buksa og sokkar før laangt på natt), så enda eg opp med ikkje mindre 16 stikk bare på eine fotbladet. Så kan du sjølv tenke deg fram til korleis resten av føtene såg ut …

Lordagsformiddag kjørte me til Øygardstøl for å ta fatt på hovudmålet for helga, turen opp til Kjerag. Her skulle dei ha 60,- for parkering og sjølvsagt tar dei kun mynt. Etter å ha kjøpt ei svindyr flaske fruktjuice blanda med vatn fekk eg lov å ta ut nokre tjuekroningar til å putte på automaten. Ifølge skiltinga skulle Kjerag-turen vere ein hard tur, der ein burde rekne 5-6 timer tur/retur. Dette var nok typisk “turist-timar”, for etter 1 time og 20 minutt  inkl. pratepause med kjentsfolk, så var me oppå Kjerag-bolten! Hadde nokre timars rast på toppen, der me bare nøyt fantastisk utsikt, nydelig ver og rare turistar.

Kjerag-bolten ser spektakulær ut på bilder, så eg hadde forestilt meg at det skulle vere litt spennande å hoppe utpå. Men du fekk ikkje noko spesiellt inntrykk av høgden, verken når du gikk utpå steinen, eller når du sto der. Då kitla det meir i magen når du la hovudet utfor kanten og såg 1000m rett ned i sjøen eit par minutt gange fra sjølve bolten.

Området er og eit eldorado for basehopping, men dessverre var det ingen hopparar i aksjon mens me var på toppen. Traff fleire på vei opp, når me gikk ned igjen. Hadde vert skoi å fått sett nokon i aksjon! Galne folk …

Etter ein kaffikopp i Lysebotn fant me eit nytt og noko større vatn å telte ved natt til søndag, også dette kun kort gange fra veien. Her var det omtrent fritt for mygg og knottefandenskapen – herligt!  Mekka ein veldig god middag før me krøyp til telts.

Turen og området anbefales! Og alle var enige om at dette var ei særs vellukka helg!

Har lagt ut nokre bilder fra turen i albumet.

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket

Kjerag er eit fjellplatå på sørsida av Lysefjorden i Forsand kommune i Rogaland fylke. Platået er eit kjend turistmål i regionen. Det høgaste punktet er 1110 meter over havet, men det er nordsida med eit fall på 984 meter ned til Lysefjorden som trekk til seg dei fleste turistane, inkludert mange basehopparar.

I vestre del av platået finst Kjeragbolten, som er ein 5 m³ stor stein. Steinen er kilt i ei kløft i fjellet 1000 m over Lysefjorden.

Turstien til Kjerag startar ved Øygardstølen – ein restaurant 640 m over Lysebotn. Ein gåtur inn til Kjerag kan ta noko over to timar kvar veg.