Jakt Suldal Statsalmenning

Suldal statsalmenning er eit svært jakt-terreng, der kven som helst kan kjøpe kort for ein billig penge. Me har vert fast inventar under åpningshelga (1. oktober) dei to siste åra, og i år var intet unntak. Det ligg fleire tilgjengelege hytter i området, men det pleier var folksomt, så me bestemte oss for å telte i litt meir utilgjengeleg terreng, der dei bedagelige sofajegrane ikkje orkar gå.

Me drog inn til Oddatjørnsdammen torsdagkveld, og slo teltleir ved foten av dammen. Det blåste allerede ganske friskt, så me fann ut at det var greiast og ta første camp der, sidan det var meste midnatt før me var på plass.

Våkna til forholdsvis greit ver fredag, og etter ein sjekk av værmeldingar og ymse diskusjonar, med fjorårets 40cm snø friskt i minne, satte me igjen ein av bilane ved Oddatjørn og tok to firhjulstrekkarar med oss inn til Skreivass. Det var godt over 20 bilar på plass ved Skreivassdammen når me kom oss inn, så fryktelig mange ville ha med seg åpningshelga i år! Ryktene om lemenår og mykje fugl hadde altså lokka fleire enn oss.

Turen inn til vår planlagde teltplass gikk stort sett langs stien, og me såg ikkje så mykje fugl, forutan ein svær flokk på ~50 fugl på eit par hundre meters hold like ved dammen. Kjetil fekk dog lurt ei høna på veg inn, men ellers tru eg ikkje det vart løsna skot.

Me passerte Krossvatn-hytta, og der var det allereie folksomt (10-12 mann), så me var glad for at me hadde telta på ryggen. Gikk vidare inn mot den planlagde campen i Leirdalen. Vinden hadde tatt seg rimelig godt opp, men det var fortsatt opphaldsvær og godt humør! Traff på ein jeger, som hadde sett fleire fugl, men det var store flokkar og vrient og komme på skothald. Det krydde av lemen over alt kvar ein gjekk, og dei små tøffingane gikk til angrep rett som det var! Vel inne i Leirdalen, fann me ein fin teltplass med relativt bra ly for vinden, ikkje alltid like lett når det blåse nordavind fra alle kanter Når alle telta var godt bardunert og middagen fortært byrja det å kvelda, me rakk eit lite sveip før me vende tilbake til telt og kveldshygge. Været tok seg opp ganske godt, og det røska og sleit ganske heftig i teltet. Men det sto godt, og med primusen til å halde varmen, var det rett og slett koseleg!

Lørdagen våkna me til eit skikkelig ruskevèr, med snø, regn og heftig vind. Soveposen var fryktelig god, og frokosten drøyde noko lengre enn normalt pga vèret. Men me kom oss ut til slutt, for å ha mulighet til å jakte mot vinden burde ein hatt googles, var såpass snøføyka at det var mest umogleg å jakte i høgden! Men me traska rundt heile dagen, såg noko fugl, men fekk dei ikkje på skothald. Etter ei strabasiøs elvekryssing kom me over i fint terreng. Knut knerta ei rypa like etter vadinga, og stemninga vart straks lettare! Me satte snuten mot dei kvite toppane på Grønafjellet, for å sjå om det var meir fugl der, rett til himmels nokre hundre høgdemeter og snøen låg på bakken. Såg eit kull med eingang eg kom opp, såg kor dei satte seg, og prøvde å snike meg innpå. Ikkje sjans, dei hadde tydeligvis full kontroll på meg Ingve klarte å treffe blink oppå snaufjellet, vel fortjent etter maaaange timars vandring, fekk ikkje me meg jubelscenene hans, me det er noko som nok absolutt burde vert dokumenter på film!

Vel attende i teltleiren, kunne me slå fast at fangsten hadde vert relativt dårlig, fire ryper på sju mann. Men vèret tatt i betraktning, så var det ganske greitt likevel. Blei ein lang kveld i teltet, men når man har eit Hilleberg Nallo 3GT til disposisjon, med jamn primusfyring, så vart det ganske så sosialt og varmt likevel!

Søndagen jakta me oss heimover mot bilane, men det vart mest køgåing, veldig mange som skulle heim samme vegen. Mange jegrar hadde sett mykje fugl, men få hadde fått fugl. Det var rapportert om flokkar på over 100 fugl. Og når det er så store flokkar skal det godt gjerast og snike seg innpå dei! Men det betyr iallefall godt med stamfugl til neste år!

Flotters helg! Eg, Cato og Anders var dei som kom tomhendte heim. Kjetil, Ingve og Knut fekk ei kvar, Olav fekk to (dei første ever, og er herved utmeldt av Indre Ryfylke Rypevernforening). Me har iallefall klart å dekke opp behovet til årets julebord, sidan eg og Cato har fått rype tidligare i år

Har fått litt bilder av Olav Dei finn du i albumet!

Me stakk inn til Sand torsdags-ettermiddag, lynklare for jakt. Det vart mørkt før me kom inn, så me hadde ein liten pitstop på Sand. Fredagsmorgon kl 06:00 var me klare for avgang.

Fredagen var det eit fortreffeleg ver, og lite snø, så me freista å køyre inn til Skreivass-dammen (yr.no hadde tross alt meldt regn og plussgrader både lordag og søndag).  Me såg fleire ryper på turen inn til dammen, og jegerane vart særs optimistiske!

Traska innover mot Krossvatn turisthytte for å sette frå oss bagasjen. Kun minutt etter at me bestemte oss for å spre oss, og lade haglene, small det frå saudabuen si hagla. Ei einsleg rype datt pladask i bakken, fantastisk start. Me spreidde oss utover eit ganske stort område, eg følgde stien innover. Etter ein dryg halvtime, gjekk eg på tre ryper, to av dei enda i sekken. Kjetil og Gjermund fekk og kvar si rype før me kom fram til Krossvatn. Gjermund var rett og slett supastoka (som ein ekta snøbrettkøyrar ville sagt) når han kom fram. Sette frå oss sekkane og fekk ein kaffitår før me traska ut att.

Eg, Knut og Ingve gjekk i retning Nøvlanuten, medan Kjetil, Gjermund og Cato gjekk andre vegen. Olav og Anders stakk opp på onsdagen, så dei hadde me enda ikkje sett snurten av. Veret var fortsatt aldeles strålande, vindstille, skyfri himmel og snødekt landskap. Tru ikkje det kan bli så mykje betre enn det. Eg og Ingve såg ein stor stegg me prøvde å lure oss innpå. Den satt som kongen på haugen, og hadde full kontroll på oss. Ikkje skothald. Etter dette såg me tre fuglar, samt ein stor flokk på 30-40 ryper, men ingen på skothald.

Lordagen våkna me til tett snøver, men forholdsvis mildt og lite vind. Så eg og Knut la avgårde, etter ca 20 minutt gjekk me på ein stor flokk på rundt 20. Knut fekk to, og eg fekk ei. Mi landa sjølvsagt utpå eit lite vatn, så eg fekk verkeleg testa impregneringa på sko og bukse. Festa buksa rundt skoa med litt ducktape, så fungerte  det utmerka å vasse til låra i vatnet. Etter dette følgde me ein flokk på ca 10 ryper innover fjellheimen. Knut fekk has på fire i denne flokken, eg fekk ikkje skothald. Ikkje lett å halde følgje med sjumilsstøvlane til Knut i knedjup snø. Dei andre fekk ikkje skothald denne dagen.

Søndagen var me tidlig oppe for å komme oss ned i rimeleg tid. Sterk vind, og snøver gjorde sitt til at turen tok noko lengre tid enn normalt. Me såg for oss ein heller strabasiøs tur med mykje graving og spadebruk for å få ned bilane. Når me bikka over kanten ned mot vegen, så var den ny-brøyta.  Sitat Kjetil: «Eg har aldri vore så glad for å sjå ein John Deere før».

Totalt 11 ryper på 8 jegerar, med fordelinga 6, 3, 1, 1, 0, 0, 0, 0. Ei fantastisk helg alt i alt Nokre medlemskap i IRRVF (Indre Ryfylke Rypevernforening) lev farleg, og med seks fulltreffarar, står Knut verkeleg i fare for å ikkje få godkjent opptaksprøven.

Bilete finn du i fotoalbumet.

Første oktober startar jakta på Suldal Statsalmenning. I fjor var det megasuksess, og planen er å toppe heile greia i år! Satsar på basecamp på Krossvatn Turistforeningshytte, som ligg midt i smørauga av jaktterrenget.

Er det fleire som vil på tur, så kan dei ymte frampå ved å kommentera her

- Bilder fra turen ifjor.
- Referat fra turen ifjor.
- Kjøp jaktkort på iNatur.no

Vel møtt!

Lordagen var det lite fugl og sjå, såg ein flokk på rundt 15 fugl, og ei einslige som Tveiten fikk treff på! Søndagen gikk med mot Nøvlenuten, og der var det og lite fugl store deler av dagen.. Etter lunsj så livna det til litt, og eg fekk ei rype, samt at me skremde opp ein flokk på rundt 15. Olav forbanner fortsatt sikringen på hagla, som ikkje ville av når haren satt og såg på han drøye 20 meter vekke

Mandagen rydda og klargjorde eg og Olav hytta for vinteren, før me pakka sekken og satte snuten mot Skreivassdammen. På turen heimover såg me mykje spor, men lite fugl. Traff på ein flokk på rundt 20-25 stk ca på halveien. Tross alle spådommer om snø, så var det folk som hadde kjørt inn, og gjett om dei har hatt ein slitsom tur heimatt (låg ca 30cm på veien), omtrent alle oppoverbakker var manuelt brøyta med spader På heimturen var det såpass mykje snø, at det var umogleg å sykle, sjølv om sykkelen var tung å skyve på flaten og oppover, var det skikkelig skoi nedover! 30cm snø gir ikkje mykje styring og bremser

Tirsdagen var eg oppom Longanes og jakta ilag med gamle arbeidskamerater. Der såg me faktisk ein heil del fugl. Største flokken var på nærmare 50 fugl, og eindel på 10-15 stk. Men pga all snøen, og at fuglene enda ikkje har fått vinterdrakt så var dei veldig observante, og letta på langt hald. På vei ned fra fjellet traff eg på ei einslig rype som datt i bakken

Det var ein gjeng til på Krossvatnhytta, som hadde vert der bortimot 20 år på rad. Ifølge dei, var det lenge sidan det hadde vert så lite fugl i området som i år. Så det ser ut til å vere hold i alle skriveriene om eit dårlig rypeår landet rundt. Eg personleg har aldri sett så mykje rype på ei helg. Så eg gleder meg til neste år, da er det spådd lemenår og mykje fugl!

Konklusjon: Ein ny tradisjon er starta. Første helga i oktober går turen til Krossvatn.

Har lagt ut litt bilder i albumet.